Na severnoj strani Fruške Gore, u dolini između dva brega obrasla gustom šumom, smestio se manastir Beočin. Pored njega protiče Ljuti potok koji ističe iz bregovitih šuma i utiče u Dunav.
Manastir Beočin pripada Eparhiji Sremskoj i jedan je od najposećenijih manastira na Fruškoj Gori. Nalazi se u blizini sela Beočin, nedaleko od Novog Sada.
Čudotvorna ikona Majke Božje
Manastir Beočin je još u 19. veku bio hodočasnički centar jer su tu, početkom istog veka, iz Manastira Fenek premeštene mošti srpskog srednjovekovnog, prvog krunisanog (prvovenčanog) kralja među Nemanjićima ‒ Sv. Stefana Prvovenčanog (oko 1166‒1227). Njagove mošti se danas nalaze u Studenici.
ČITAJTE I: Piroćanski ća, ća, ća… I zašto posetiti Pirot
Danas se u Crkvi Vaznesenja Gospodnjeg nalazi čudotvorna ikona Majke Božje koja privlači vernike iz svih krajeva sveta, naročito žene.
Manastirska crkva je posvećena Vaznesenju Hristovom, a manastir proslavlja Spasovdan kao svoju slavu. Reč je o aktivnom ženskom manastiru.
Uprkos burnoj i teškoj istoriji manastir Beočin danas blista u punom sajaju
Tačno vreme nastanka ovog fruškogorskog manastira do sada nije utvrđeno. Bez sumnje, Beočin je postojao oko polovine 16. veka. Prvi put zabeležen je u turskom katastarskom defteru iz 1578. godine. Tokom 17. veka Beočin je zabeležen još dva puta, 1622. i 1629. godine.
Za vreme austro-turskih ratova manastir je oštećen i napušten. Godine 1697. patrijarh Arsenije III Čarnojević dopustio je izbeglim monasima manastira Rače kod Bajine Bašte da Beočin nasele i obnove. Račanski monasi su 1708. godine podigli malu privremenu crkvu od drveta. Zidanje današnje nove crkvene građevine, na mestu prvobitne, započeto je 1731-32. i dovršeno 1740. godine.
Kao njeni ktitori pominju se gospodar Milivoje Milaković, zakupac pošte iz Futoga i njegov sin Petar. Ikonostas crkve manastira Beočin delo je trojice poznatih slikara: 1754. godine četiri prestone ikone radio je Janko Halkozović, dok sve ostale potiču iz 1765-66. godine i pripadaju Dimitriju Bačeviću i Teodoru Kračunu.
ČITAJTE I: U nedrima Nacionalnog parka Đerdap
U Beočinu je 1875. godine umro poznati pesnik Jovan Grčić Milenko. Sahranjen je u neposrednoj blizini crkve na severnoj strani.To potrvđuje grobna ploča sa zapisom sačuvana do danas.
Poznati istoričar Dimitrije Ruvarac napisao je 1924. godine obimni i dokumentovani monografski rad o ovom manastiru. Tako je razrešio mnoga pitanja vezana za istorijske prilike manastira Beočin.
Za vreme drugog svetskog rata 1941. godine brojne dragocenosti manastira Beočin su opljačkane. Najveći deo ovih predmeta odnet je u Zagreb. U posleratnom periodu deo dragocenosti je vraćen i danas se čuva u Muzeju srpske pravoslavne crkve u Beogradu.
U drugoj deceniji 21. veka, unutar manastirskog dvorišta izgrađena je Crkva Sv. Varnave Nastića kanonizovanog 2005, čiji dan, 12. novembar, manastir obeležava. Njan ktitor je Mirko Dubroja.
Manastirski park je mala replika Versajskog parka
S’ južne strane manastira nalazi se veliki park. Zasadili su ga Francuzi pre 150 godina. Iz Pariza je u Beočin došla grupa baštovana koja je održavala Versajski park. U manastirskom vrtu su izgradili pravu malu kopiju Versajskog parka sa prelepom fontanom i bazenom u sredini.
Izgrađene su staze sa niskim zimzelenim rastinjem. Zasađeno je mnogo vrsta retkog cveća, ukrasnog šiblja i retkog drveća. Bilo je tu nekoliko vrsta magnolija, omorika, srebrnih borova i retkih četinara, listopadnog drveća i ukrasnog žbunja koje u ovim krajevima ne raste.
Zaprati Agroportal znanje je moć na Instagramu
Lajkuj Agroportal znanje je moć na Facebooku
U manastirskom parku, zaštićenom unikatnom modelu vrtne arhitekture, nalazi se kapela izgrađena početkom 20. veka, po projektu Vladimira Nikolića.
Piše: Jasna Bajšanski